Wij zijn super trots dat wij de Boxtelse Sam Feldt mogen ontvangen op 5 mei in ’s-Hertogenbosch. Geboren en getogen in de achtertuin van Bevrijdingsfestival Brabant kunnen wij ons geen betere Ambassadeur van de Vrijheid voorstellen. 

DJ Sam Feldt (Sammy Renders, 1993) ging als Ambassadeur van de Vrijheid naar Johannesburg, liep rond in de townships en sprak met een aantal bewoners. “Ik hoorde de vreselijkste dingen die ze hebben meegemaakt vanwege de apartheid: zo vertelde een zwarte vrouw dat in haar jeugd haar vader door de apartheidspolitie uit huis de straat op werd gesleurd en daar in brand is gestoken. Ik blijf het vreemd vinden dat de apartheid na de Tweede Wereldoorlog werd ingesteld. Alsof ze niets van die oorlog geleerd hadden. Die aparte witte en zwarte wijken, de classificaties: je ziet de raakvlakken met de Tweede Wereldoorlog. Ik zet me in voor de Heartfeldt Foundation, die duurzaamheidsprojecten steunt. Als je als artiest toch dat bereik hebt met al die volgers, waarom zou je dat dan niet inzetten voor een goed doel? Zo denk ik ook over het ambassadeurschap. Lopend in het Apartheidsmuseum in Johannesburg werden begrippen als racisme en uitsluiting echt tastbaar voor me. Op 5 mei wil ik natuurlijk gewoon goede, lekkere shows geven, maar hopelijk komt de boodschap achter deze datum ook over bij het publiek: we mogen blij zijn dat we zonder onderdrukking zijn opgegroeid.” 

Zijn huidige bestaan “in vijfsterrenhotels en privéjets” staat ver af van hoe Feldt is opgegroeid. “Ik ben enig kind, opgevoed door superpacifistische ouders – echte hippies. Mijn moeder geeft les aan vluchtelingen en immigranten, mijn vader vangt mensen op in de crisisopvang. In zijn werk zie je ook wat de inperking van vrijheid met een mens doet. Ik neem mijn ouders soms mee naar mijn shows, het is leuk om hen die wereld te laten zien.” De Dodenherdenking was in zijn jeugd al een belangrijk moment, en dat is het nog steeds. ”Ik probeer op 4 mei altijd te herdenken, het liefst thuis voor de buis. Dan denk ik aan de issues van nu, hoe het is om als Nederlandse soldaat in een conflictgebied te zitten. En soms schieten de verhalen van mijn vader over de mensen in de crisisopvang ook door mijn hoofd.”